Over de doden niets dan Oehoe!

Friedhof Ohlsdorf in Hamburg is een in de 19de eeuw gegroeide dodenstad met 1.4 miljoen inwoners. De dodenakker is Europa’s grootste begraafplaats met jaarlijks 2 miljoen levende bezoekers en 30.000 bomen.

Er liggen gesneuvelden uit de 1ste Wereldoorlog en 38.000 slachtoffers van Britse brand-bombardementen op Hamburg, maar ook prominente wetenschappers als de fysicus Hertz met zijn familie: de frequentie van geluidsgolven uit Iphone en onze stem, het aantal trillingen per seconde meten we in zijn naam. Hertz werd net zo oud als ik dit jaar zal worden, en terwijl ik dit zeg klop ik af…

Alle doden liggen in een 350 hectare groot natuurpark midden in de stad, waar reuzenuilen broeden die hun eigen naam zeggen. Boven het graf van de familie Hertz laat de mannetjes-oehoe tegen de schemer zijn naam horen. Over de doden niets dan oehoe, in een bandbreedte van 400 tot 1200 Hertz. De uilen broedden óp de grafstenen, enkele jaren terug op een melancholisch neerkijkende doodsengel, nu hebben ze een nestkast gekregen.

De familie oehoe heeft een eigen uilenwachter Horst, een klassieke bebaarde vogelaar die al te opdringerige fotografen al 8 jaar lang vriendelijk verzoekt zijn uilen ook hun rustplaats te gunnen.